Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑΣ - ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

 Ο Καημός της Φυσαρμόνικας (Όνειρο που φεύγει ειν' η Ζωή) - Μαρία Δημητριάδη

Μουσική, στίχοι: Γιώργος Σταυριανός Aπό το δίσκο: έρημη πόλη Όνειρο που φεύγει είναι η ζωή μέσα στ' όνειρό μου είσαι κι εσύ. Έρχεσαι πάντα το βράδυ, μελαγχολικά σαν το στερνό το τρένο του χειμώνα η καρδιά μου χιονισμένη, στέπα ερημική προσμένει τον καημό σου και σε καρτερεί. Όνειρο που φεύγει ειν' η ζωή μέσα στ' όνειρό μου είσαι κι εσύ. Έρχεσαι και δε σωπαίνεις μέσα από τη στάχτη μια φωτιά γυρεύεις κι όλο φεύγεις τριγυρνάς μέσα στη νύχτα φάντασμα ωχρό της προσμονής μου μαύρο πουλί ερημικό. Κι όπως έρχεσαι έτσι φεύγεις έτσι απρόσμενα αγαπάς μισείς ξεχνάς, πλάνες μαζεύεις μα η καρδιά μου χιονισμένη, στέπα ερημική προσμένει τον καημό σου πάντα καρτερεί. Όνειρο που φεύγει είναι η ζωή μέσα στ' όνειρό μου είσαι κι εσύ...

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ

Παραδοσιακό Αρμενίας Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου Διασκευή: Ara Dinkjian / Λίνα Νικολακοπούλου Ενορχήστρωση: Νεοκλής Νεοφυτίδης

Το πρώτο μου τριαντάφυλλο το έκοψα για σένα

Και μου ’τρεξε απ’ το δάκτυλο το κόκκινο μου αίμα Στα κάστρα πάνω Πιάνω ένα χορό Μονάχος δεν μπορώ Στον κόσμο απάνω Στα κάστρα φως μου Με την ξαστεριά Η ανάσα μου βαριά Το νου μου χάνω Κι αφού η καρδιά μου θέλει μόνο εσένα Και σου ζητάει φιλί να βλέπει ανατολή Παρηγοριά της θάνατος και γέννα Τα δυο σου μάτια στη φεγγοβολή Το πρώτο μου τριαντάφυλλο το έκοψα για σένα Και μου ’τρεξε απ’ το δάκτυλο το κόκκινο μου αίμα

ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ - ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

 Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι

είμαι στιχάκι της στιγμής πάνω σε τοίχο φυλακής και σε παγκάκι Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες καταραμένη είμαι φυλή με μιαν εξόριστη ψυχή σ' άλλους πλανήτες Εγώ δεν είμαι ποιητής είμ' ο λυγμός του είμαι ένας δείπνος μυστικός δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός κι είμ' αδερφός του....

ΠΡΩΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ - ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ

Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης

Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης Ένα παράπονο και ένα δάκρυ πρώτο φθινόπωρο πρώτη βροχή απόψε η σκέψη μου δε βρίσκει άκρη απόψε λύγισε η αντοχή Ένα σκοτείνιασμα που με βαραίνει πικρή ανάμνηση σαν μαχαιριά πρώτο φθινόπωρο που με πεθαίνει πρώτο φθινόπωρο χωρίς χαρά Ό,τι φαντάστηκα ήταν απάτη κι αν κάτι έλπιζα έχει χαθεί τέτοιο φθινόπωρο χωρίς αγάπη τέτοιο φθινόπωρο μην ξαναρθεί

ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ -Θ. ΚΟΤΟΝΙΑΣ

 Στίχοι, μουσική: Θοδωρής Κοτονιάς

Μου το είπε ένα αηδόνι πως η άνοιξη τελειώνει μα εγώ ποτέ μου δεν το πίστεψα και ανθίσανε οι δρόμοι άλλη μια φορά ακόμη και στην αγκαλιά σου μέσα πίστεψα. Άτιμη καρδιά δίχως να ρωτήσεις δίνεις τα κλειδιά. Μου το είπε μια τσιγγάνα η καρδιά σου είναι αλάνα για να παίζουν κάθε Μάη τα παιδιά κι αν τα γόνατα ματώνουν τα παιχνίδια δεν τελειώνουν στους γκρεμούς θα παίζει πάντα η καρδιά. Άτιμη καρδιά δίχως να ρωτήσεις δίνεις τα κλειδιά. Μου το είπε ένα αστέρι η γραμμή που `χεις στο χέρι θα σε φέρνει ως την πόρτα της μπροστά κι αν ποτέ της δεν ανοίξει ο αέρας θα φυσήξει να σου φέρει πίσω ό,τι σου χρωστά.

ΤΟ ΠΕΛΑΓΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥ

 Στίχοι: Γκάτσος Νίκος

Μουσική: Χατζιδάκις Μάνος Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη Το πέλαγο είναι βαθύ, κι η αγάπη είναι μεγάλη έχω έναν πόνο στην ψυχή και ποιος θα μου τον βγάλει Το πέλαγο είναι γλυκό, χάδι μαζί και δάκρυ και με κυλάει αφρίζοντας στου ορίζοντα την άκρη. Το πέλαγο είναι παιδί, τρέχει και δεν το φτάνω παιδί και στην αγάπη του, που σαν παιδί το χάνω.